Vanuit de Dorcas-werkgroep Herwijnen bracht een groep vrijwilligers tussen 3 tot 10 september 2007 een transport van Dorcas naar Szürte, Oekraïne. Deelnemers: Arie, Arno, Bas, Berry, Hetty en Susanne. Een verslag.
Maandag 3 september 2007
Vandaag vertrekt het hulptransport naar Oekraïne, iedereen heeft zich verzameld bij Hetty en Susanne thuis. Er wordt koffie en thee gedronken met een lekkere plak cake. Nadat Bas heeft gelezen uit de Bijbel en Anja heeft gebeden voor een voorspoedige reis, gaan we de bus in.
Venlo, de Nederlandse douane is onze eerste stop. Een knorrige ambtenaar neemt onze documenten aan en moppert over van alles wat volgens hem niet goed is. Gelukkig heeft de man ook nog een normale collega die vriendelijk het juiste stempeltje op de goede plaats zet. We gaan verder richting Duitsland, regen, regen en nog eens regen. Na twee keer een koffiepauze onder de klep van de bus of een paraplu gaan we aan het begin van de avond een warme hap eten zo'n tachtig kilometer voor de Oostenrijkse grens. We passeren een nat en donker Wenen, we hebben ‘keine musik' gehoord. Na de weegbrug (vrachtauto) en paspoortcontrole zijn we in Hongarije. Arie en Berry hebben om één uur hun 'huisje' geparkeerd en kunnen gaan slapen. Ze moeten negen uur stilstaan, dus morgenochtend om tien uur is de geplande vertrektijd. De anderen, Arno, Bas, Hetty en Susanne gaan op zoek naar een slaapplaats.
Dinsdag 4 september 2007
Na de verplichte rijtijdenrust van negen uur van de chauffeurs, vertrekken we om tien uur weer. Onze bestemming voor vandaag is Debrecen in het oosten van Hongarije. Dorcas heeft daar een camping waar de bussers kunnen slapen en de chauffeurs ook even lekker kunnen douchen. Om half vijf komen we aan op de camping. Vandaag was een korte reisdag, dus vanavond hebben we ruim de tijd om lekker te eten en elkaar beter te leren kennen tijdens de maaltijd. Terug op de camping halen Arie en Berry even wat rottigheid uit; ze laten Arno en Bas nog even rechtop in bed springen van schrik, er stonden namelijk twee gekken uit Zijderveld op de ramen te bonken. We lezen allemaal nog in een boek en gaan dan lekker slapen, morgen weer vroeg dag.
Woensdag 5 september 2007
De wekker gaat om half vier. Hetty en Susanne zorgen voor het ontbijt voor de heren, zodat er snel gegeten kan worden. Susanne mag vandaag met Arie en Berry mee in de vrachtwagen, gezellig!
We naderen al snel de grens. Arno, Bas en Hetty gaan met de bus achter de andere auto's staan en Arie, Berry en Susanne gaan achter de vrachtauto's staan. De grensovergang van Hongarije naar Oekraïne ging met de bus erg snel. Arie, Berry en Susanne moeten een controlegebouw in om de papieren te laten checken. Inmiddels rijdt de bus lekker door naar de Oekraïense kant van de grens. De papieren van de vrachtwagen kloppen en er kan doorgereden worden naar een volgend hokje. Arie en Berry gaan stempeltjes verzamelen, terwijl Susanne op hun ‘huisje' past. Een dvd kijken, boek lezen... Susanne vermaakt zich wel. Als er problemen zijn... toeteren, die herkennen de chauffeurs wel!! (Dit is niet nodig geweest...) Inmiddels zijn de anderen in Szürte aangekomen. Bas en Arno gaan ondertussen met Jozef naar Aklihegy om daar het project te bekijken waar volgende week de ‘klussers' vanuit Herwijnen naar toe gaan. Hetty blijft wachten op Susanne, Arie en Berry.
Na totaal 3,5 uur vanaf aankomst bij de grens, kunnen de chauffeurs en Susanne ook over de grens. Eenmaal in Szürte aangekomen is het wachten op de douanebeambte die de inhoud van de vrachtwagen komt controleren. Intussen genieten we van een lunch met vers gebakken friet, hele kip en salade. Aan het eind van de middag krijgen we groen licht, het regent nog steeds erg hard. Het uitladen kan beginnen. Na 1 uur !! staat alles in een container die weer verzegeld wordt. Wij praten nog even nog een half uurtje na en vertrekken dan ook naar ons tijdelijk ‘huis'. Arie en Berry laten hun ‘huisje' achter bij het depot, daar staat het bewaakt en van de weg. We zijn aangekomen Nagydobrony, hier is een kindertehuis met 77 meisjes. Een aantal van deze meisjes hebben een lichamelijke of verstandelijke handicap, de meeste andere meisjes zijn wees. Zij krijgen een goede opleiding in het tehuis, de meiden werken mee in de bakkerij, de keuken en in het huishouden. Dit is voor later, als ze te oud voor het tehuis zijn, een goede basis voor het leven in de maatschappij. We eten een warme maaltijd met elkaar en praten nog wat na. Dan zoeken we de bedden op. Het matras is twee meter lang, maar de lakens maar 1,70 meter, dus halverwege de nacht een puinhoop naast ons bed en wij koud. De volgende ochtend bleek dat bij alle zes het geval, haha.
Depots Gelderland
