Achtergrondinformatie over Kibera De sloppenwijk Kibera ligt op zeven kilometer afstand van het centrum van Nairobi, de hoofdstad van Kenia. Kibera bestaat uit tien informele nederzettingen, die gezamenlijk zo'n 250 hectare land beslaan en 500.000 inwoners tellen. Dat betekent gemiddeld 2.000 mensen per hectare.
Er wordt gezegd dat Kibera de grootste sloppenwijk in Afrika is, met de slechtste levensomstandigheden. 95 procent van de inwoners leven onder de armoedegrens. De meeste van hen werken als dagarbeiders in het industriegebied van de stad en verdienen zo'n 46 cent per dag. Gezinnen bestaan uit gemiddeld zeven personen, die in een kamer van drie bij drie meter wonen. Er is geen straatverlichting. De meeste huizen zijn gemaakt van modder en hebben een dak van golfplaten of plastic. Er is ernstig gebrek aan water en sanitaire voorzieningen.
Kibera bestaat uit etnische groepen. De meeste inwoners zijn naar de stad gekomen in de hoop daar een beter leven op te kunnen bouwen.
Zomaar een paar bewoners van Kibera
Carol
Maak kennis met Carol, een moeder van drie kinderen. Ze legt elke dag kilometers te voet af, op zoek naar werk. Ze verdient geld met het wassen van andermans kleding. Als ze werk vindt, heeft ze die dag te eten voor zichzelf en haar gezin. Zo niet, dan gaan ze met een lege maag naar bed. Carols situatie is zo hopeloos, dat ze meer dan eens op het punt heeft gestaan zelfmoord te plegen. Aangezien ze niemand heeft om op te steunen, probeert ze in wonderen te blijven geloven. ‘We hopen dat God op een dag neerdaalt om ons te helpen en onze situatie te veranderen; dat blijven we tegen elkaar zeggen.'
Dennis
Dennis Onvango belandde in armoede, toen zijn vader zijn moeder voor een andere vrouw verliet. Dennis moest van school af, omdat er geen geld meer was om de kosten te betalen. Uiteindelijk kwam hij in Mombassa terecht, waar hij werk vond als dj. Het leven verliep een tijdje zonder problemen. Maar etnisch geweld dwong Dennis terug te gaan naar de veiligheid van Nairobi. Door armoede en wanhoop verviel hij tot criminaliteit.
‘Veel van mijn vrienden hadden vuurwapens. Die brachten ze naar mij als deze schoongemaakt moesten worden. Mijn vader was agent geweest, zodat ik hier iets vanaf wist. Zo ben ik in die wereld gerold. Ik wil mijn leven een andere wending geven, maar dat valt niet mee.'
Patrick
Patrick Mburu heeft verschillende vrienden verloren als gevolg van criminele activiteiten. Zijn ouders waren alcoholist, zodat Patrick al op jonge leeftijd voor zichzelf moest leren zorgen. Zelf gelooft hij dat je alleen door hard werken uit de armoedespiraal kunt komen. Hij verdient geld door latrines (toiletten) te legen. De meeste toiletten in Kibera worden door hun eigenaren tegen betaling ter beschikking gesteld voor bewoners. Er zijn overigens zo weinig toiletten, dat er gemiddeld duizend mensen van één sanitaire voorziening gebruik maken.
De meeste bewoners van de sloppenwijken maken hun school niet af. Patrick is vast besloten om zijn kinderen wél onderwijs te laten volgen. ‘In Kenia kun je zonder onderwijs geen goede baan krijgen. Daarom stuur ik mijn zoon naar een goede school. Hij moet weten dat werk zoals ik doe alleen is voor mensen zonder diploma's. Ik werk daarom keihard en ben bereid elke soort werk aan te pakken, om ervoor te zorgen dat mijn kinderen een andere toekomst tegemoet gaan.'
