Onderstaand artikel van De Derde Kamer beschrijft goed de problematiek van ouderen in ontwikkelingslanden.
Niet alleen in welvarende landen, maar ook in ontwikkelingslanden worden mensen steeds ouder. Familieleden zorgen voor elkaar, maar familiebanden raken door migratie, oorlogen en de AIDS-epidemie steeds vaker ontwricht. Veel ouderen staan er alleen voor, of moeten zelfs hun kleinkinderen zien groot te brengen. Veel ouderen leven in extreme armoede. 100 miljoen vrouwen en mannen van 60 jaar en ouder leeft van minder dan één dollar per dag.
De aandacht voor en focus op ouderen in ontwikkelingslanden is onverantwoord laag. Oorzaak hiervan zijn een aantal mythes.
De eerste mythe is dat er, omdat de levensverwachting erg laag is, geen ouderen in ontwikkelingslanden zijn. Echter, vandaag de dag leven er 375 miljoen mensen van 60 jaar en ouder in ontwikkelingslanden. In 2050 zullen dat er 1500 miljoen zijn. Ook in ontwikkelingslanden is sprake van vergrijzing. In 2050 is bijna 1 op de 4 mensen in Azië en Latijns Amerika 60 jaar of ouder en in Sub Sahara Afrika 1 op de 10.
Een tweede misvatting is dat familieleden in ontwikkelingslanden elkaar opvangen. Door migratie, oorlogen en de AIDS-epidemie raken familiebanden steeds vaker ontwricht. Hierdoor en doordat ouderen minder capaciteit hebben om te werken en eerder gezondheidsproblemen ondervinden, zijn ze gevoeliger voor honger en armoede.
Een derde mythe is dat je beter in kinderen kan investeren. Door aids, migratie en sterfte van de volwassen generatie worden 6 miljoen kinderen in sub-Sahara Africa verzorgd door grootouders. Kinderen die door hun grootouders worden opgevangen krijgen beter te eten en hebben meer kans op scholing dan wanneer ze in een weeshuis worden opgevangen. In Zuid-Afrika wordt 1 op de 3 huishoudens geleid door ouderen. In 66% van deze gevallen wordt er ook voor kleinkinderen gezorgd.
Arme ouderen beïnvloeden de hele familie. Een vast inkomen voor ouderen ontlast volwassen kinderen van de plicht om hun ouders te ondersteunen, waardoor huishoudens in gezondheidszorg, kinderen en onderwijs kunnen investeren. Dit kan de last van generatie op generatie doorbreken.