Beroepsopleiding voor kansarme jongeren in Zuid-Afrika
De Ierse pater Stan Brannan richtte 45 jaar geleden in Boksburg, Zuid-Afrika, een kleine bibliotheek op, in de overtuiging dat kennis en scholing het enige was dat de onderdrukte, zwarte bevolking vooruit kon helpen. Deze kleine bibliotheek groeide uit tot een professioneel onderwijscentrum waar inmiddels al duizenden jonge mensen een beroepsopleiding hebben gevolgd.
Vanuit Ierland was pater Brennan op missie gestuurd. 'Toen ik hier aankwam, was de Zuid-Afrikaanse regering volop bezig met haar rassenpolitiek. Ik vroeg me echt af: Wat doe ik hier? Hoe kan een plek op aarde zo verschrikkelijk zijn?' Maar hij bleef en begon - vanuit zijn liefde voor God en mensen - aan zijn levenswerk om de niet-blanke bevolking te helpen met onderwijs.
‘In 1966 startte ik met elf leerlingen en na drie of vier jaar had ik er 2000', vertelt hij. ‘Toen het zover was begon ik met fondsenwerving in verschillende westerse landen om een opleidingscentrum voor volwassenen op te zetten.' Sinds vijf jaar wordt zowel de beroepsopleiding als het werkbemiddelingsbureau van St. Anthony's gefinancierd door Dorcas.
Op St. Anthony's kunnen studenten zich laten opleiden tot onder meer automonteur, timmerman, naaister, elektricien en loodgieter. Ook worden er stages voor hen geregeld en sommige runnen enige tijd een bedrijfje binnen de opleiding. Zo wordt hen een kans geboden te ontsnappen aan een leven in de sloppenwijken.
Jongeren leren een vak in het St. Anthonly's Training Centrum
IJzersmid en aannemer
Mofad Selemela (40) is, zoals zo velen, naar Johannesburg gekomen om werk te zoeken. Hij woont in een van de vele sloppenwijken. Na een vakopleiding aan St. Anthony's probeerde hij een eigen bedrijfje als ijzersmid aan huis te beginnen, maar dat werd geen succes. ‘Als je klanten ontvangt in een sloppenwijk, durven ze je niet te vertrouwen. Ze zijn bang dat ze je een paar dagen later niet meer kunnen vinden. Bovendien was op een gegeven moment al mijn gereedschap gestolen.'
Nu mag hij twee jaar lang zijn bedrijfje in een werkplaats op het terrein van St. Anthony's runnen. ‘In deze werkplaats kan ik doorwerken, mijn afspraken nakomen en een klantenkring opbouwen', zegt hij. Hij maakt sierlijke metalen constructies voor deuren en ramen en laat trots zijn laatste werkopdracht zien.
Een andere oud-leerling van St. Anthony's is Tebogo Makgoke. Ze rondde in november 2007 haar opleiding af en heeft nu een aannemersbedrijf met vijftien mensen in dienst. Op dit moment werken zij en haar mensen aan een ziekenhuis in aanbouw in Johannesburg waar ze een grote loodgietersklus heeft. Ze heeft ook regelmatig stagiairs van St. Anthony's, om hen de gelegenheid te geven werkervaring op te doen. Ze beseft dat ze haar succes mede te danken heeft aan haar opleiding. ‘St. Antony's is mijn fundament en er kan geen huis gebouwd worden zonder fundament.'
Mededogen
Inmiddels is pater Brennan 78 jaar oud, maar hij is nog even gepassioneerd met zijn werk bezig en wil uiteindelijk in Zuid-Afrika begraven worden. ‘Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk jonge mensen een opleiding te laten volgen, zodat ze een eigen inkomen kunnen verdienen', zegt hij. ‘Ik vertrouw erop dat als ik er niet meer ben, God zal helpen dit werk voort te zetten. Als Hij wil dat het werk doorgaat, zal Hij ook voorzien in wat daarvoor nodig is. Het gaat erom dat er voor de mensen gezorgd wordt, mensen die honger hebben, mensen die ziek zijn. Dat is Gods boodschap aan ons. Mensen in Europa en Amerika zouden God moeten danken voor wat hen geschonken is. Ze hebben het in hun eigen land echt heel goed. Er zijn miljoenen mensen die honger hebben. Die mensen verdienen mededogen.'
Het verhaal van Pater Brennan was te zien in een van de afleveringen van het televisieprogramma ‘Soeterbeeck in Afrika' van de RKK. Bekijk de aflevering over St. Anthony's hier online.
